ΗΛΙΟΘΕΑΣΗ - ΖΩΝΤΑΣ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΧΩΡΙΣ ΤΡΟΦΗ
Η πλήρης αποχή από την τροφή και το νερό είναι μία πρακτική ενσωματωμένη
σε όλες τις θρησκείες του κόσμου και γι' αυτό είναι απόλυτα αποδεκτή
από τις πεποιθήσεις και τη λογική μας. Και επειδή συνδέεται με τον
εξαγνισμό και την καθαρότητα του σώματος αλλά κυρίως του πνεύματος,
φαίνεται αυτονόητη και παραδεκτή η ιδέα ότι όσο περισσότερο ένας
άνθρωπος απέχει από την τροφή, τόσο ωριμότερος είναι πνευματικά. Η
αναφορά σε ιδιαίτερα πραγματωμένους ανθρώπους, που μπορούν να επιζήσουν
χωρίς τροφή και νερό, απλά γεννάει τον θαυμασμό μας γι' αυτούς, είτε
αυτοί είναι χριστιανοί ασκητές και άγιοι, είτε ιν δουιστές ή βουδιστές
yogi.
Μάλιστα, μία νεώτερη, αντίστοιχη, θεώρηση της αποχής από την
τροφή-νηστείας ως μέσο πνευματικής εξέλιξης, ανεξάρτητα από θρησκείες
εμφανίστηκε, κυρίως στον Αγγλοσαξονικό χώρο. Πρόκειται για τους
Breatharians (Αναπνοϊστές στα ελληνικά).
Μπορεί όμως η αφαγία στην ουσία της να κρύβει μία πραγματική βιολογική
βάση εξέλιξης του ανθρώπινου είδους και την απαρχή δημιουργίας μιας
καινούργιας ανθρώπινης «φυλής»;
Breatharians και inedia
Στη διάδοση των θέσεων των αναπνοϊστών για το πώς είναι δυνατή η
διατήρηση της ζωής μόνον με την αναπνοή, εμπλέκονται προσεγγίσεις για
μυστήρια του Χριστιανισμού, του Ινδουισμού, του Βουδισμού, της γιόγκα,
του Ταοϊομού, κ.λπ. Έτσι, υπάρχουν Breatharians που εξηγούν τη συντήρηση της ζωής με την πρόσληψη της χρι στιανικής Θείας Κοινωνίας, του
prana, του chi, της ηλιακής ενέργειας, της συμπαντικής ενέργειας, κ.λπ.
Το να προσπαθεί κανείς να εφαρμόσει έμπρακτα στη ζωή του τις πεποιθήσεις
των bretharians προκειμένου να κερδίσει την ικανότητα της inedia και
παράλληλα όλα τα πνευματικά και φυσικά οφέλη που σχε τίζονται με αυτήν,
περιγράφεται ως breatharianism (μπρεθαριανισμός) ή «αναπνοϊσμός». Ο
αναπνοϊσμός αποτελεί μία ξεχωριστή φιλοσοφία που προτείνει έναν
διαφορετικό από τον συνηθισμένο τρόπο ζωής. Υπάρχουν όμως και κάποιες
πρακτικές του που μπορούν, σε κάποιο βαθμό, να ενσωματωθούν σχετικά
εύκολα στη ζωή του μέσου ανθρώπου, όπως είναι η ηλιοθέαση, η ηλιακή
γιόγκα ή το Bigu Qigong.
Η αναμφισβήτητη πλέον ικανότητα μα κροχρόνιας επιβίωσης χωρίς τροφή και
νερό αποδεικνύει λογικά ότι ο άνθρωπος εί ναι κάτι παραπάνω από μία
απλή χημική μηχανή, όπως πιστεύει ουσιαστικά η επιστήμη. Έτσι, το όλο
θέμα της ύπαρξης ανθρώπων που μπορούν να επιζήσουν χωρίς τροφή και νερό
μετατρέπεται σε κάτι πολύ παραπάνω από μία απλή πληροφορία.
Μετατρέπεται σε μία πληροφορία επιβεβαίωσης ή απόρριψης ενός ολόκληρου
παγιωμένου συστήματος αντίληψης.
Οι τρεις τύποι ανθρώπων που μπορεί να ζήσουν χωρίς τροφή και νερό κατά τους Breatharians
Οι άνθρωποι που μπορούν να ζήσουν χωρίς τροφή και νερό δεν ανήκουν σε
έναν, αλλά σε τρεις διαφορετικούς μεταξύ τους τύπους ανθρώπων, ανάλογα
με την πηγή που αντλούν την ενέργεια που χρειάζονται για να ζήσουν:
• Στον πρώτο τύπο breatharians ανήκουν εκείνοι που ζουν παίρνοντας
ενέργεια από το Θείο Φως. (Ο όρος χρησιμοποιείται κυρίως με την
ανατολική ινδουιστική του έννοια και λιγότερο με την χριστιανική.) Το
Θείο Φως είναι η μόνη πλήρης ουσία από την οποία προέρχονται και στην
οποία ενυπάρχουν όλες οι δυνατές μορφές ύλης και ενέργειας. Το Φως αυτό
πε ριέχει όλα τα χρώματα, τα χρώματα είναι οι μικρότερες πτυχές σε
επίπεδο αύρας για οποιοδήποτε υλικό σώμα, στοιχείο ή άτομο,
συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που υπάρχουν στο σώμα μας, στο νερό και
στις συνήθεις τροφές μας. Για να μπορέσει ένας άνθρωπος να τραφεί και να
ζήσει από το Θεϊκό Φως, θα πρέπει να πληροί δύο προϋποθέσεις:
Οι Bretharians που ανήκουν σε αυτόν τον τύπο ζουν συνήθως μία μοναχική
ζωή, σαν ασκητές ή ερημίτες. Βασικά τους χαρακτηριστικά είναι: α) ότι
αποδέχονται όλη την ύπαρξη τους σε όλες της τις εκφάνσεις και: β) ότι
έχουν φθάσει σε ένα επίπεδο «ενεργοποίησης του DNA» τους που τους
επιτρέπει να αναπλάθονται τα κύτταρα τους. Δεν έχουν την αίσθηση της
πείνας ή της δίψας, κοιμούνται ελάχιστα ή καθόλου, αλλά είναι πάντα
γεμάτοι ενέργεια. Η διαδικασία της γήρανσης των φυσικών τους σωμάτων
σταματάει ή και αναστρέφεται, ενώ, και εφόσον ενεργοποιήσουν πλήρως το
DNA τους, λέγεται ότι γίνονται πρακτικά αθάνατοι. Σε αυτό τον τύπο
Bretharians θεωρείται ότι ανήκει ο Prahladbhai Jani.
• Στον δεύτερο τύπο bretharians ανή κουν εκείνοι που ζουν παίρνοντας
ενέργεια από το λεγόμενο Πράνα. Το Πράνα είναι μία αιθερική ουσία που
έχει συνήθως λευκό ή κίτρινο χρώμα. Είναι μία ειδική μορφή υγρής
ενέργειας που μπορεί να υποστηρίξει και να συντηρήσει το φυσικό σώμα.
Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν όσοι ασκούν την «τεχνική του νέκταρ» της ινδουϊστικής ράτζ γιόγκα.
Ένας άνθρωπος δεν χρειάζεται να έχει ενεργά ανοικτή ενεργειακή ροή ή να
έχει ενεργοποιήσει το DNA του (πρώτο επίπεδο) προκειμένου να μπορέσει να
ζήσει από το Πράνα. Όταν ένας άνθρωπος τρώει φυσική στερεή τροφή, τότε
συνήθως δημιουργεί ται η τάση να εμποδιστεί η θρεπτική δράση του Πράνα
καθώς η ενεργειακή συχνότητα του είναι πολύ λεπτότερη σε σχέση με την
ενεργειακή συχνότητα της τροφής. Όταν όμως ένας άνθρωπος σταματήσει να
τρώει, τότε η θρεπτική δράση του Πράνα γίνεται ισχυρότερη και μπορεί να
τον διατηρήσει στη ζωή. Για να μπορέσει ένας άν θρωπος να συντηρηθεί στη
ζωή παίρνοντας ενέργεια αποκλειστικά από το Πράνα, θα πρέπει να
πληρούνται δύο προϋποθέσεις:
- Η πρώτη προϋπόθεση αναφέρεται στη λήψη όσο το δυνατόν λιγότερο
στερεάς φυσικής τροφής, καθώς οι τοξίνες που πε ριέχονται σε αυτές
καταστρέφουν όχι μόνον τις αντίοξειδωτικές ουσίες και τα κύτταρα, αλλά
και το ίδιο το Πράνα. Μπορεί όμως να καταναλωθεί μία μικρή ποσότητα
αγνών υγρών τροφών ή καθαρού νερού. (Από εδώ προέρχεται η προτίμηση για
χορχοφαγία των γιό γκι)
- Η δεύτερη προϋπόθεση σχετίζεται με τον τόπο που διαμένει αυτός ο
άνθρωπος, καθώς δεν είναι το ίδιο πλούσιες σε Πράνα όλες οι περιοχές της
γης! Γι' αυτό και θα πρέπει καθημερινά να αφιερώνει κάποια ώρα στην...
«άσκηση» της ενέργειας του και σε συνειδητές ασκήσεις ενεργειακής
αναπνοής, προκειμένου να συγκεντρώνει και να συσσωρεύει την ποσότητα
Πράνα που θα του χρειαστεί για να διατηρηθεί στη ζωή.
Σε κάθε περίπτωση όμως, πιστεύεται πως δεν είναι απολύτως εφικτό να
ζήσει κανείς μακροχρόνια τρεφόμενος αποκλειστικά και μόνο από το Πράνα,
καθώς το Πράνα θεωρείται ότι περιέχει μόνον(!) το 80% των θρεπτικών
συστατικών που χρειάζεται ένας άνθρωπος για να διατηρηθεί στη ζωή. Και
φυσικά, για έναν άνθρωπο που τρέφεται από το Πράνα δεν είναι δυνατή ούτε
η αναστροφή, ή διακοπή της γήρανσης του, ούτε η επίτευξη της αθανασίας.
Οι άνθρωποι που ανήκουν σε αυτόν τον τύπο Bretharians συνήθως ζουν μία
κανονική ζωή. Θα πρέπει να διαλογίζονται και να κάνουν yoga, Qigong
(τσι-κονγκ) ή άλ λες ενεργειακές ασκήσεις καθημερινά. Ακό μα και στις
πιο προχωρημένες περιπτώσεις, οι bretharians που ανήκουν σε αυτόν τον
τύπο χρειάζονται να λαμβάνουν οπωσδήποτε μία μικρή ποσότητα νερού ή και
κάποιες ποσότητες υγρής τροφής περιστασιακά.
Στις πιο απλές περιπτώσεις μπορεί απλά να έχουν μειωμένη επιθυμία ή και
αποστρο φή για τη λήψη τουλάχιστον ορισμένων ει δών τροφής. Σε αυτό τον
τύπο Bretharians θεωρείται ότι ανήκει η Jasmuheen. Τα αναφέρθηκαν
παραπάνω εξηγούν τόσο το πώς όσο και το γιατί απέτυχε η προσπάθεια της
να ζήσει υπό παρακολούθηση και χωρίς τροφή και νερό για ένα μήνα,
σύμφωνα με τα όσα είχε συμφωνήσει με χους παραγω γούς της εκπομπής «60
λεπτά» της Αυστραλιανής τηλεόρασης.
• Στον τρίτο τύπο Bretharians θεωρείται ότι ανήκουν όσοι παίρνουν την
ενέργεια που χρειάζονται για να ζουν από το φως του ήλιου και από τον
αέρα.
Τόσο το φως του ήλιου όσο και ο αέρας είναι, ενεργειακά, αρκετά πυκνές
πηγές ενέργειας που μπορεί σχετικά εύκολα να προσληφθούν από τους
ανθρώπους, μετά από κάποια σχετική εκπαίδευση.
Όμως ούτε το ηλιακό φως,
ούτε ο αέρας, αλλά ούτε και ο συνδυασμός τους προσφέρουν τα απαραίτητα
θρεπτικά στοιχεία που μακροχρό νια χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός. Η
ενέργεια από το ηλιακό φως και τον αέρα δεν είναι σε καμία περίπτωση
αρκετή για να υποστηρίξει έναν ανθρώπινο σώ μα που αναπτύσσεται ή για να
σταματήσει τη φυσιολογική βιολογική γήρανση.
Είναι όμως άριστα και απαραίτητα συμπληρώματα της πρόσληψης τροφής.
Ειδικότερα, ως προς το ηλιακό φως, αυτό περιέχει αρκετά ενεργειακά μήκη
κύματος, που σε κάποιο βαθμό αντιστοιχούν σε διάφορες λειτουργίες του
ανθρώπινου σώματος. Όταν ένας άνθρωπος αυξάνει την έκθεση του στο
ηλιακό φως, όλες αυτές οι λειτουργίες βελτιώνονται.
Για να μπορέσει ένας άνθρωπος να τραφεί από τον ήλιο, βασική προϋπόθεση
είναι να ζει σε περιοχές με σχετικά θερμό κλίμα και αρκετή ηλιοφάνεια,
διότι η θερμότητα που προσφέρουν οι ηλιακές ακτίνες εί ναι μία μορφή
ενέργειας που ενυπάρχει μέσα στο ηλιακό φως.
Για να μπορέσει ένας άνθρωπος να τραφεί από τον αέρα, προϋποθέτει τη
γνώση μίας πολύ έγκυρης τεχνικής αναπνοής, όπως αυτές που διδάσκονται
σε ορισμένα είδη Yoga.
Οι άνθρωποι που ανήκουν σε αυτόν τον τύπο Bretharians ζουν στην
πλειονότητα τους μία κανονική ζωή, διαλογίζονται και κάνουν yoga, Qigong
ή άλλες ενεργειακές ασκήσεις καθημερινά. Λαμβάνουν καθημε ρινά
τουλάχιστον την ποσότητα νερού που χρειάζεται ένας μέσος άνθρωπος, ενώ
κατά διαστήματα, τρώνε περιορισμένες ποσότη τες υγρής τροφής ή παίρνουν
συμπληρώμα τα διατροφής. Σε αυτό τον τύπο Bretharians πιστεύεται ότι
ανήκει ο Hira Ratan Manek, ο άνθρωπος που θεωρείται ότι αναβίωσε την
αρχαία τεχνική της ηλιοθέασης.
Περιπτώσεις Breatharians
Ι. Οι Ρώσοι αυτότροφοι και η Zinaida Baranova
Η πιο γνωστή αυτότροφος στη Ρωσία είναι η Zinaida Baranova, μία
εξηνταεπτάχρονη γυναίκα από την πόλη Krasnodar. Η γυναίκα αυτή, αρχικά,
εγκατέλειψε το κρέας, μετά και τα λαχανικά. Ζει χωρίς τροφή και νερό
ήδη για τεσσεράμισι χρόνια μέχρι σήμερα. Οι επιστήμονες από το Bauman
Institute που την εξέτασαν και έλεγξαν τις διάφορες λειτουργίες του οργα
νισμού της, διαπίστω σαν με έκπληξη πως η βιολογική της ηλικία
αντιστοιχεί με εκείνη μιας εικοσά χρονης! Όμως, όπως η ίδια λέει, το να
προσαρμοστεί σε αυτόν τον νέο τρόπο ζωής ήταν κάτι μάλλον σκληρό για
αυτήν. Υπέφερε από κράμπες, εξάντληση, ξηροστομία, κ.λπ. Υπήρχαν
στιγμές που νόμισε ότι πεθαίνει. Τελικά, μετά από ενάμισι μήνα, η υγεία
της άρχισε να βελτιώνεται.» Βίντεο κλιπ με συνέντευξή της κλικ
εδώ
2. Η περίπτωση του Prahladbhai Jani:
Ο εβδομηνταεξάχρονος Prahladbhai Jafii, (φωτό δεξιά) εγκατέλειψε το
σπίτι των γονιών του σε
ηλικία επτά ετών και περιπλανήθηκε στις
ζούγκλες των βουνών Abu, Girnar, Narmada, στην Ινδία. Στην ηλικία των
έντεκα, είχε μία έντονη πνευματική εμπειρία που του άλλαξε τη ζωή. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του, μετά την εμπειρία αυτή, δεν νοιώθει πια την
επιθυμία να φάει, να πιει υγρά, να ουρήσει ή να αφοδεύσει και είναι σε
καλή φυσική κατάσταση. Δεν μίλησε και πέρασε σε σιωπή πριν από σαράντα
πέντε χρόνια (Maunbrat). To 1942 εισήχθη στο νοσοκομείο Jaslok και
παρέμεινε υπό την παρακολούθηση των γιατρών και της αστυνομίας για
σαράντα πέντε ημέρες. Πριν από ενάμισι χρόνο, εξετάστηκε από τον Dr.
Sudhir V. Shah για μία αρχική ανάλυση της κατάστασης της υγείας του.
Δεν έχει κανένα προηγούμενο ιστορικό σοβαρών παθήσεων, εισαγωγών σε
νοσοκομείο (με την εξαίρεση του 1945), ελαφρών ή σοβαρών χειρουργικών
επεμβάσεων, ή ιστορικό λήψης κάποιου φαρμάκου!
Ο Jani αποφασίστηκε να παρακολουθηθεί από μία ομάδα γιατρών επί δέκα
ημέρες συνεχώς. Δεν του επιτράπηκε να βγει από το δωμάτιο του, αλλά
μόνο να μετακινηθεί για να κάνει διάφορες εξετάσεις και με τη συνοδεία
γιατρών.
Το ιατρικό συμβούλιο, μετά το πέρας των ημερών εξέτασης του Jani έκανε
την εξής δήλωση: «Έχουμε εκπλαγεί από το γεγονός της επιβίωσης του κ.
Jani, ιδίως παρά το οτι δεν ούρησε επί 10 ημέρες, και παρόλα αυτά.
παραμένει σε καλή φυσική κατάσταση". Βίντεο κλιπ με συνέντευξή του κλικ
εδώ
3. Η περίπτωση της Therese Neumann
Η Therese Neumann στη Βαυαρία το 1898 και πέθανε το 1962. Το 1919, όταν
ήταν είκοσι χρονών,
μετά από μία σειρά από παθήσεις και τραύματα
παρέλυσε και τυφλώθηκε, κάτι που επιβεβαιώνεται από ιατρικές βεβαιώσεις
και αρχεία των νοσοκομείων της περιοχής που ζούσε. Ξαναβρήκε την όραση
της την 29η Απριλίου του 1923, την ημέρα που έγινε η οσιοποίηση της St.
Therese of Lisieux και ξαναπερπάτησε την 17η Μαΐου του 1925, την ημέρα
που έγινε η αγιοποίηση της St. Therese of Lisieux. Και στις δύο
περιπτώσεις προηγήθηκε της θαυματικής ίασης της ένα όραμα της τιμώμενης
νέας Αγίας.
Η σημαντικότερη όμως χρονιά στη ζωή της Therese Neumann ήταν το 1926,
όταν παρουσίασε για πρώτη φορά στο σώμα της «στίγματα», σημάδια που
αντιστοιχούσαν στις ιερές πληγές που υπέστη ο Ιησούς Χριστός κατά τα
Μαρτύρια και τη Σταύρωση Του. Για τα επόμενα 36 χρόνια της ζωής της
συνέχισε να παρουσιάζει στίγματα κάθε Παρασκευή (φωτά πάνω), με
εξαίρεση τις Παρασκευές που έπεφταν ανάμεσα στα Χριστούγεννα και τα
Φώτα καθώς και ανάμεσα στην Κυριακή του Πάσχα και την Πεντηκοστή, ή τις
Παρασκευές που συνέπιπταν με μία μεγάλη θρησκευτική γιορτή. Πριν από
την εμφάνιση των στιγμάτων η Neumann έβλεπε οράματα και έπεφτε σε έκσταση, κατά τη διάρκεια της οποίες μιλούσε σε ακατάληπτες για τους γύρω
τους γλώσσες που αναγνωρίστηκαν, αργότερα, από τους ειδικούς που την
μελέτησαν ως Αραμαϊκά, Εβραϊκά και Ελληνικά της εποχής του Χριστού.
Η Neumann παρουσίαζε και ένα ακόμα θαυμαστό πνευματικό χάρισμα. Επιβίωνε
χωρίς τροφή και νερό, παίρνοντας μόνο καθημερινά τη Θεία Κοινωνία
(φωτό αριστερά), σύμφωνα με το Καθολικό τελετουργικό. Αυτό το χάρισμα
της ξεκίνησε να εκδηλώνεται από τα Χριστούγεννα του 1922, όταν ξεκίνησε
να διατρέφεται μόνο με υγρά και μέχρι την Ανάληψη του Σωτηρος την 6η
Αυγούστου του 1926, ζούσε πίνοντας μόνο ένα κουτάλι νερό την ημέρα για
να την βοηθάει να καταπίνει την Όστια. Από τον Σεπτέμβριο του 1926
σταμάτησε να πίνει και αυτή την ποσότητα νερού και ζούσε μόνο με την
καθημερινή Θεία Κοινωνία. Εάν μεσολαβούσαν περισσότερες από 24 ώρες
ανάμεσα σε δύο διαδοχικές μεταλήψεις της, παρουσίαζε εξασθένηση και
αδυναμία που διορθωνόταν αμέσως μόλις μεταλάμβανε.
Το 1927, ο επίσκοπος του Regensburg Antonius von Henle ζήτησε να γίνει
ενας αυστηρός ιατρικός έλεγχος της περίπτωσης της. Η ιατρική
παρακολούθηση της Neumann κράτησε για δεκατέσσερις ημέρες. Σε όλη τη
διάρκεια αυτού του διαστήματος, τέσσερις νοσοκόμες βρίσκονται δίπλα της
κάθε στιγμή και σε εικοσιτετράωρη βάση για να την παρακολουθούν και για
να καταγράφουν τη ζωή της. Ακόμα, εξεταζόταν καθημερινά από τους δύο
γιατρούς, ενώ παράλληλα γινόταν και καθημερινές εργαστηριακές εξετάσεις
στο αίμα και τις εκκρίσεις της. Τα αποτελέσματα αυτής της παρακολούθησης ανακοινώθηκαν δημόσια τα οποία και επιβεβαίωναν ότι ζούσε
χωρίς να παίρνει καθόλου τροφή ή νερό, παρά μόνο Θεία Κοινωνία.
Το φαινόμενο αυτό επανεξετάστηκε και επαναεπιβεβαιώθηκε τον Ιούλιο του
1940, όταν μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο νοσηλεύτηκε με παράλυτο το
μισό της σώμα και σε πλήρη αδυναμία να μετακινηθεί ή να εξυπηρετήσει με
κάποιο τρόπο μόνη της τον εαυτό της και τις φυσικές σωματικές της
ανάγκες. Αυτή την φορά παρακολουθή θηκε από μία ολόκληρη επιτροπή καθηγη
τών ιατρικής, γιατρών και νοσηλευτικού προσωπικού που, ξανά, βρισκόταν
συνεχώς δίπλα της σε εικοσιτετράωρη βάση. Και τα αποτελε'σματα αυτής της
παρακολούθησης επιβεβαίωσαν το ότι η Therese Neumann ζει χωρίς τροφή
και νερό και μόνο με την καθημερινή λήψη της Θείας Κοινωνίας.
Τέλος, η ίδια η Neumann, το 1953 κατέ θεσε ένορκα ενώπιον των
εκκλησιαστικών αρχών της Βαυαρίας, στην οποία αφού πε ριέγραφε τα όσα
σχετίζονται με την εμφάνι ση και την εκδήλωση του χαρίσματος της αφαγίας
σε αυτήν, κατέληγε με τη δήλωση: «Γνωρίζω και είμαι πεπεισμένη ότι ζω
με τη χάρη του Θυσιασμένου Σωτήρα μας».
Η Neumann το 1962 και η σωρός της εκτέθηκε σε δημόσιο προσκύνημα. Λίγο
πριν την ταφή της, χρειάστηκε να εξεταστεί η σωρός της από τέσσερις
γιατρούς καθώς σε αυτήν δεν είχε παρατηρηθεί μέχρι εκεί νη τη στιγμή και
τέσσερις μέρες μετά τον φυσικό θάνατο της, κανένα από τα γνωστά νεκρικά
σημεία (ακαμψία, ελάττωση της θερμοκρασίας, χαρακτηριστική οσμή,
κ.λπ.). Οι γιατροί επιβεβαίωσαν ότι η Neumann δεν ήταν πια ζωντανή, παρά
την έλλειψη των σημείων του θανάτου στο νεκρό της σώμα και έτσι έγινε η
ταφή της. Σήμερα, υπάρχει αρκετή κινητικότητα για την αγιοποίηση της
από την Καθολική Χριστιανική Εκκλησία.
4. Η περίπτωση του Paramahansa Yogananda Mukunda Lai Ghosh
Ο Paramahansa Yogananda Mukunda Lai Ghosh γεννήθηκε το 1893 στην
Gorakhpur και πέθανε το 1952. Το 1946 ο Yogananda εξέδωσε το γνωστό τατο
πλέον βιβλίο για την ζωή του με τον τίτλο «Η αυτο βιογραφία ενός Yogi»
(Autobiogra phy of a Yogi). To βιβλίο αυτό έχει μεταφραστεί μέχρι σήμερα
σε δεκαοκτώ γλώσσες, είναι ακόμα ένα από τα best sellers και θεωρείται
ως ένα από τα βιβλία αναφοράς για όσους θέλουν να ασχοληθούν σοβαρά με
την Ινδική προσέγγιση της εσω τερικής φιλοσοφίας.
Ανάμεσα στις συναντήσεις και τις συζητήσεις του Yogananda που
περιέχονται στο βιβλίο «Η αυτοβιογραφία ενός Yogi», συμπεριλαμβάνονται
και δύο συναντήσεις του με ανθρώπους που ζούσαν χωρίς τροφή και νερό,
δύο περιπτώσεις που ήταν οι πρώτες που έλαβαν ευρύτερη δημοσιότητα και,
σε σημαντικό βαθμό, καθόρισαν και καθορί ζουν ακόμα την όλη στάση του
κόσμου απέ ναντι στο φαινόμενο αυτών των χαρισματι κών ανθρώπων. Ήταν
και οι δύο γυναίκες, αντίστοιχης ηλικίας, που κατά τον Yoganada είχαν
έρθει στο κόσμο μας με την αποστολή να μεταδώσουν την γνώση ότι εί ναι
δυνατή η ζωή χωρίς τη λήψη τροφής και νερού. Η πρώτη από αυτές τις δύο
συναντήσεις που περιγράφει ο Yogananda, ήταν με την Ινδή Giri Bala. Η
δεύτερη συ νάντηση ήταν με μία χριστιανή γυναίκα που, κατά τον
Yogananda, ήταν σε μία προηγούμενη ζωή της η Μαρία η Μαγδαληνή!
Η Giri Bala ήταν 68 χρονών όταν συνα ντήθηκε με τον Yogananda και ζούσε
για 56 χρόνια χωρίς τροφή και νερό. Αν και ζούσε μία απλή ζωή σε ένα
χωριό της Ινδίας, οι φήμες ήθελαν να έχει μεταφερθεί στο παλά τι του
άρχοντα της περιοχής όπου έζησε για αρκετό καιρό υπό αυστηρή παρακολούθη
ση, μέχρι να διαπιστωθεί ότι όντως ζούσε αποκλειστικά με ενέργεια που
έπαιρνε από το φως. Σύμφωνα τα όσα ο Yogananda λέει ότι του
εκμυστηρεύτηκε η ίδια, μετά από ένα καυγά με την πεθερά της έφυγε από το
σπίτι και το χωριό της και περιπλανιόταν κλαίγοντας από τα βάθη της
καρδιάς της και παρακαλώντας να της παρουσιαστεί ένας Guru που θα την
μάθαινε να ζει τρεφόμενη μόνο από το θεϊκό φως. Ξαφνικά υλοποιήθηκε
μπροστά της ένας Guru που της δίδαξε μία ειδική τεχνική της Kriya ya
Yoga που απελευθέρωνε το σώμα από την ανάγκη για φυσική τροφή. Από
εκείνη την ημέρα και μετά, η Giri Bala σταμάτησε να τρώει τροφή, να
πίνει νερό και να εχει φυσικές σωματικές εκκρίσεις. Σύμφωνα με τον
Yogananda, της ανατέθηκε η αποστολή να δείξει ότι ο άνθρωπος μπορεί να
τραφεί και να ζήσει από το αιώνιο Θεϊκό Φως.
================================================================
Η ΤΕΧΝΙΚΗ ΤΗΣ ΗΛΙΟΘΕΑΣΗΣ
Η ηλιοθέαση (ΗΘ, Sungazing), είναι μία τεχνική με την οποία ο κάθε
άνθρωπος μπορεί να αρχίσει να παίρνει κάποια, μεγαλύτερη η μικρότερη,
ποσότητα ενέργειας κατευθείαν από τον ήλιο. Επινοήθηκε -ή μάλλον
ανασυστάθηκε- από τη μελέτη αρχαίων κειμένων και προσωπική έμπνευση από
τον Ινδό Hira Ratan Manek.
Σε οριακές περιπτώσεις, όπως εκείνη του ίδιου του Hira Ratan Manek
(HRM), η τεχνική αυτή μπορεί να οδηγήσει εκείνον που την εφαρμόζει σε
μία κατάσταση breatharian, δηλαδή σε μία κατάσταση που να τρέφεται
αποκλειστικά από την ενέργεια του ήλιου. Η όλη διάρκεια της τεχνικής
είναι συνήθως λίγο περισσότερο από 9 μήνες και αν γίνει σωστά, σύμφωνα
με τα όσα αναφέρει ο ο HRM του, τότε «θα γίνει με ασφάλεια και χωρίς να
δημιουργούμε κανένα κίνδυνο για την υγεία μας», (προσοχή: το ΤΜ δεν
συνιστά με κανένα τρόπο τον πειραματισμό. Πρόκειται για εξαιρετικά
επικίνδυνη πρακτική που γίνεται μόνο κάτω από την επίβλεψη ενός ειδικού
του επιπέδου του HRM)
Η τεχνική της ΗΘ αρκεί να γίνει μία μόνον φορά κατά τη διάρκεια της ζωής
ενός ανθρώπου, τα αποτελέσματα της όμως εφόσον αυτή γίνει σωστά,
διατηρούνται για όλη τη διάρκεια της ζωής του.
Η ΗΘ θα πρέπει να γίνεται στις λεγόμενες ασφαλείς ώρες για το κοίταγμα
του ήλιου, δηλαδή είτε στο διάστημα μιας ώρας μετά την ανατολή του ή
είτε στο διάστημα μιας ώρας πριν από τη δύση του. Η τεχνική της ΗΘ
μπορεί να γίνει σε οποιαδήποτε από αυτά τα δύο χρονικά διαστήματα,
πρέπει όμως να γίνεται μόνο μία φορά κάθε μέρα και είναι καλύτερα να
γίνεται την ίδια πάντα σταθερή ώρα.
Η ΗΘ θα πρέπει να γίνετε με τρόπο που τα πόδια μας να είναι πά ντα σε
επαφή με το έδαφος. Επιπλέον τα πόδια μας ϋα πρέπει να εί ναι γυμνά,
χωρίς φοράμε παπούτσια και κάλτσες. Αν δεν μπορούμε να κάνουμε την ΗΘ
πατώντας πάνω στη γη όπως είναι το ιδανικό, μπορούμε να την κάνουμε
ακόμα και στο μπαλκόνι ή στην ταράτσα του σπιτιού που κατοικούμε, πάντα
όμως με την προϋπόθεση ότι δεν θα φοράμε παπούτσια και κάλτσες στα πόδια
μας.
Η τεχνική της ΗΘ θα πρέπει να γίνεται χωρίς να φοράμε γυαλιά ή φακούς
επαφής. Είναι ιδιαίτερα απλή και γίνεται με την προσήλωση του βλέμματος
μας στο κέντρο του ήλιου που ανατέλλει ή δύει. Στεκόμαστε όρθιοι, με
γυμνά πόδια, και απλά εστιάζουμε το βλέμμα μας στο κέντρο του ήλιου.
Απλά τον κοιτάμε, δεν χρειάζεται να κάνουμε τίποτα άλλο. Δεν πιέζουμε με
κανένα τρόπο τον εαυτό μας ή τα μάτια μας. Αν μας δημιουργηθεί η ανάγκη
να ανοιγοκλεί σουμε τα βλέφαρα μας, τότε τα ανοιγοκλείνουμε ενώ
συνεχίζουμε να κοιτάμε τον ήλιο. Αν τα μάτια μας δακρύσουν, τότε ή
αφήνουμε τα δάκρυα να κυλούν ή τα σκουπίζουμε με ένα μαντήλι ενώ συνεχί
ζουμε να κοιτάμε τον ήλιο.
Αυτά είναι τα δύο συνηθέστερα ενοχλήματα που μπορεί να νοιώσουμε όταν
κάνουμε την τεχνική της ΗΘ, συνήθως όμως σταματούν γρήγορα με τις πρώτες
ημέρες που εφαρμόζουμε την τεχνική.
Το χρονικό διάστημα που θα πρέπει να κρατάμε τα μάτια μας εστιασμένα
στον ήλιο δεν είναι σταθερό αλλά αυξάνεται καθημερινά. Την πρώτη μέρα η
προσήλωση του βλέμματος μας στον ήλιο θα πρέπει να διαρκέσει μόνο για
δέκα δευτερόλεπτα. Για κάθε επόμενη μέρα που συνεχίζουμε την τεχνική,
προσθέτουμε κάθε φορά ακόμα δέκα δευτερόλεπτα. Με τον τρόπο αυτό ο
αμφιβληστροειδής των ματιών μας εκπαιδεύεται σιγά-σιγά και με ασφάλεια
στο να συνηθίζει το φως του ήλιου χωρίς να ενοχλείται και να του
δημιουργούνται προβλήματα από αυτό.
Αν μια ή περισσότερες κάποια μέρες δεν έχουμε ηλιοφάνεια ή κάτι μας
τύχει και δεν μπορέσουμε να κάνουμε την τεχνική της ΗΘ με τον τρόπο και
στην ώρα που την κάναμε καθημερινά, τότε την επόμενη μέρα που θα την
συνεχίσουμε, την συνεχίζουμε από το χρονικό όριο που σταματήσαμε και δεν
ξεκινάμε από την αρχή.
Είναι καλό να κρατάμε ένα ημερολόγιο και γράφουμε το πόσες ημέρες
άσκησης στη τεχνική της ΗΘ έχουμε κάνει, για να μη ξεχάσουμε κάποια
στιγμή το στα πόσα δευτερόλεπτα έχουμε ΗΘ έχουμε φτάσει. Αν όμως θέλουμε
ή αναγκαστούμε να διακόψουμε την τε χνική για αρκετό χρόνο, π.χ. τους
χειμερινούς μήνες, είναι καλύτερα να το κάνουμε στα σημεία που θα
έχουμε συμπληρώσει είτε τρεις είτε εξη μήνες άσκησης της τεχνικής. Μετά
την διακοπή συνεχίζουμε κανονικά, από το σημείο που σταματήσαμε.
Η τεχνική της ΗΘ ολοκληρώνεται όταν φθάσουμε στα 44 λεπτά προσήλωσης του
βλέματος στο κέντρο του ήλιου, ή στα 2640 δευτερόλεπτα ηλιοθέασης. Αυτό
σημαίνει ότι εάν δεν μεσολαβήσει για οποιοδήποτε λόγο μία διακοπή στην
άσκηση της τεχνικής, πχ μία ή περισσότερες συννεφιασμένες ημέρες, τότε
η τεχνική θα ολοκληρωθεί σε διάστημα 264 ημερών. Είναι σημαντικό να
γίνει ξεκάθαρα αντιληπτό ότι, σύμφωνα με τον HRM δεν πρέπει να ξεπεράσουμε τα 44 λεπτά ηλιοθέασης, αφού φτάσουμε στο όριο των 44 λεπτών
θα πρέπει να σταματήσουμε την τεχνική.
Μετά από την επίτευξη των 44 λεπτών ηλιοθέαοης, περνάμε στην επόμενη
φάση της τεχνικής. Αυτό που θα πρέπει να κάνουμε στη συνέχεια είναι το
να περπατάμε καθημερινά για 44 λεπτά με γυμνά πόδια και σε φυσικό
έδαφος. Το περπάτημα αυτό θα πρέπει να γίνει τουλάχιστον για 264 ημέρες
προκειμένου να ολοκληρωθεί η τεχνική της ΗΘ και να παγιωθούν τα αποτελέσματα της. Το περπάτημα αυτό θα πρέπει να το κάνουμε όχι τις ώρες που
κάναμε την ΗΘ αλλά το μεσημέρι και σε έδαφος που να το έβλεπε ο Ήλιος
και να είναι ζεστό.
Τα αποτελέσματα από την εφαρμογή της τεχνικής της ΗΘ ξεκινούν να
φαίνονται, σύμφωνα πάντα με τον ΗΡΜ, από τις πρώτες μέρες που κάνουμε
την τεχνική. Το πρώτο που συνήθως παρατηρείται είναι μία βελτίωση των
προβλημάτων των ματιών και καλυτέρευση της όρασης, ενδυνάμωση του
οπτικού νεύρου, διόρθωση της μυωπίας, ελάττωση της πίεσης του ματιού,
εξάλειψη της επιπεφυκίτιδας, και άλλων μολύνσεων των ματιών κτλ...
Καθώς συνεχίζει κανείς την τεχνική της ΗΘ, παρατηρεί ότι σταδιακά
μειώνεται η όρεξη του για τροφή και σταδιακά, αρχίζει να παρουσιάζει
μία ελάττωση του βάρους του (η συμβουλή του HRM είναι αν δεν πεινάτε
μην πιέσετε τον εαυτό σας να φάει με το ζόρι, ο Ήλιος θα αρχίζει να
θρέφει πλέον το σώμα σας!). Ορισμένοι συμπληρώνουν τη μέθοδο με την
χρήση ηλιο-ενεργοποιημένου νερού (8 ώρες έκθεση στον ήλιο, αποκλειστικά
σε γυάλινα μπουκάλια). Επίσης συνιστάται η ισορροπημένη σχέση με τα
υπόλοιπα παραδοσιακά στοιχεία εκτός της φωτιάς (ήλιος) που είναι η γη
(βάδισμα με γυμνά πόδια), το νερό (πόση) και ο αέρας (βαθιές αναπνοές σε
καθαρό αέρα).
Η ΗΘ προσφέρει θετικά αποτελέσματα σε σωματικά, ψυχικά και πνευματικά,
προβλήματα και παθήσεις Στο ψυχικό τομέα από τις πρώτες μέρες μπορεί να
δει κανείς βελτίωση σε συναισθήματα κατάθλιψης, εξάλειψη φόβων, αύξηση
της αυτοπεποίθησης κτλ. Στο πνευματικό τομέα, μπορεί να παρατηρήσετε
αύξηση της διαίσθησης σας για το τι είναι σωστό να γίνει, κλπ.
========================================================================
ΤΡΩΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΟΥΜΕ ΕΝΕΡΓΕΙΑ
Υπάρχουν, σήμερα, λογικά επιχειρήματα που μπορούν να αποδείξουν ότι η
διατήρηση ενός ανθρώπου οτη ζωή είναι ανεξάρτητη από τη λήψη τροφής, ενώ
παίρνει ενέργεια από άλλες πηγε'ς πέρα από την τροφή που καταναλώνουν
καθημερινά.
ΙΙροκειμένου να γίνει κατανοητό το πόοη ενέργεια χρειάζεται να πάρει
καθημερινά με την τροφή του ένας άνθρωπος, θα πρέπει να σκεφτούμε το
πόση ενέργεια χρειάζεται ο οργανισμός του, το πόση ενέργεια υπάρχει στις
τροφές που προσλαμβάνει, το ποσό της ενέργειας που θα χρειαστεί να
δαπανήσει ο οργανισμός, προκειμένου να προσλάβει την ενέργεια που
υπάρχει μέσα στην τροφή που κατανάλωσε και το ποσό της ενέργειας που
χάνεται σε όλες αυτές τις ενεργειακές διαδικασίες, σύμφωνα με χους
νόμους της θερμοδυνα μικής. Οι σχέσεις αυτό αποδίδονται με την εξίσωση:
[(ενέργεια που υπάρχει μέσα σε μία τροφή) x (την αποδοτικότητα της εξαγω
γής της) x (την αποδοτικότητα της χρήσης της) = ενέργεια που είναι
διαθέσιμη στον οργανισμό).
===============================================================
Γιατί τρώμε; Μία άλλη ματιά για το τι παίρνουμε με την τροφή.
Ένα από τα περισσότερο ενδιαφέροντα σημεία του φαινομένου των ανθρώπων
που ζουν χωρίς τροφή και νερό είναι και το ότι, σύμφωνα με τα όσα
δηλώνουν, δεν νοιώ θουν καθόλου την επιθυμία να φάνε. Και από το σημείο
αυτό πηγάζει ένα ερώτημα που απευθύνεται σε όλους μας: Γιατί νοιώθουμε
την ανάγκη να φάμε; Γιατί τρώμε;
Υπάρχει μόνο ένα λόγος που μπορεί να φάει και να πιει κάποιος. Είναι
εκείνη η πείνα που προκαλείται από την διέγερση χημικών υποδοχέων που
ελέγχουν τη συγκέντρωση διαφόρων θρεπτικών συστατικών, κυρίως της
γλυκόζης, στο αίμα. Αυτοί οι υποδοχείς ενεργοποιούνται όταν η συγκέντρωση της ειδικής για τον καθένα τους ουσίας στο αίμα πέσει κάτω από
συγκεκριμένα όρια και μας οδηγούν σε συμπεριφορές αναζήτησης τροφών που
είναι πλούσιες στο συγκεκριμένο αυτό συστατικό, καθώς μόνο αυτό
μπορεί να μας κάνει να σταματήσουμε να πεινάμε, π.χ. νοιώθουμε την
ανάγκη να φάμε κάτι γλυκό για να μας περάσει η υπογλυκαιμία που νοιώθουμε.
Όλα τα άλλα είδη πείνας που υπάρχουν, όπως π.χ. η πείνα που προκαλεί τη
λύπη και το άγχος, η πείνα όταν το στομάχι μας είναι άδειο, η πείνα που
προέρχεται από συγκεκριμένες-αγαπημένες μας τροφές, η πείνα από
ανάμνηση κάποιων τροφών που φάγαμε, η πείνα που προέρχεται από τη λήψη
ορισμένων ουσιών, κ.λπ., έχουν να κάνουν μόνο με τις σύγχρονες συνήθειες
των α θρώπων και την ψυχολογική τους κατάσταση.
του Μ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ
Πηγή:
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ
Σας άρεσε το άρθρο?
ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΣΤΟ FACEBOOK ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
ή κάντε κλικ παρακάτω στα εικονίδια κοινωνικών δικτύων επιλογής σας:
